Op tientallen locaties in Flevoland moet bodemonderzoek worden gedaan naar PFAS. Dat zijn chemische stoffen die schadelijk kunnen zijn voor mens en milieu. De provincie wil met het grootschalige onderzoek te weten komen waar er PFAS in de bodem zit en in welke mate. Ook moet duidelijk worden of er vervuiling moet worden weggehaald en op welke plek dat het meest spoedeisend is. (Omroep Flevoland, 22 september)
Lees meer: omroepflevoland.nl
Dit najaar stond ik op het dak van het EWI-gebouw, met 90 meter het hoogste gebouw van de TU Delft. Tijdens de open dag van de TU Delft kregen we een kijkje in hoe sensortechnieken continu informatie verzamelen over de omgeving, waaronder de verkeersdichtheid op de A13. Deze technologie (o.a. radar, lidar en infrarood) kan ook gebruikt worden in (zelfsturende) voertuigen. Het is een knap staaltje dataverwerking en de hoeveelheid informatie die wordt verwerkt is indrukwekkend.
In het bodemwerkveld werken we op veel bescheidener schaal met sensoren. In het veld meten we routinematig milieucondities, zoals pH, grondwaterstand, bodemvochtigheid etc.. Daarnaast gebruiken de veldwerkers ook hun eigen sensoren om kleur, geur (passief) en korrelgrootte waar te nemen. Het aantal in-situ meetmethoden om verontreinigingsconcentraties te bepalen is echter beperkt. Uiteindelijk blijft laboratoriumanalyse doorslaggevend. Dat is opmerkelijk, want juist bij in situ metingen wordt rekening gehouden met bodemvariaties doordat er continu wordt gemeten, of tijdens de uitvoering direct kan worden ingespeeld op real-time data. (Bram van de Pas, 19 januari 2026)
123
