Europa zit bovenop een sluimerend milieuprobleem. Tienduizenden Europese stortplaatsen liggen in overstromingsgevoelige locaties. Door heviger regen, kusterosie en zeespiegelstijging, gedreven door klimaatverandering, groeit het gevaar dat giftig afval in rivieren, bodem en drinkwater belandt. (Foodlog, 3 december)
Lees meer": foodlog.nl
Op 3 juli 1986 werd de definitieve Wet bodembescherming aangenomen, om op 1 januari 1987 in werking te treden. De totstandkoming van de wet had nogal wat voeten in de aarde. Een eerste initiatiefwet om bodemverontreiniging te voorkomen werd al 15 jaar eerder ingediend door toenmalig minister Louis Stuyt, de eerste minister met “milieu” in de portefeuille. Het Voorontwerp Wet inzake de Bodemverontreiniging (1971) volgde op de Wet verontreiniging Oppervlaktewateren (1969) en de Wet inzake Luchtverontreiniging (1970). De politiek had in Nederland al aandacht voor de verschillende milieucompartimenten voordat de Club van Rome het scenario presenteerde dat er Grenzen waren aan Groei (1972). En waar de bescherming van water en lucht in wetten was vastgelegd, duurde dat voor de bodem nog 15 jaar. (Bert Baan, 21 april)
123
