Het is internationale vrouwendag als ik dit schrijf. Een jaar geleden schreef ik hier ook al over. Mijn conclusie toen was dat er veel aandacht voor vrouwenrechten is rond 8 maart, maar dat het vooral voor de bühne is, want daarbuiten gebeurt er weinig. Sterker nog, de VN rapporteerde vorige maand nog dat er vooruitgang is geboekt op sommige terreinen, maar dat de positie van de vrouw in Nederland nog dringend actie nodig heeft. (Ingeborg van Oorschot, 9 maart)
De VN erkent in het rapport dat er wel goede stappen zijn gezet, zoals de wetgeving tegen seksuele misdrijven, het overnemen van het EU vrouwenquotum voor raden van bestuur en de uitbreiding van artikel 1 van de Grondwet met de toevoeging van het verbod op discriminatie op grond van of handicap of seksuele gerichtheid. Echter constateert de commissie dat er ook nog veel te winnen valt voordat er sprake is van gelijkwaardige positie van vrouwen in onze samenleving. Genoemd worden onder meer preventie op geweld tegen vrouwen, gebruik van discriminerende algoritmen, veiligheid van (trans)vrouwen in AZC’s , en tegengaan van schadelijke stereotyperingen.
Ik heb er ook even het coalitieakkoord bijgepakt. In totaal wordt het woord ‘vrouw’ of een samenstelling met het woord ‘vrouw’ 24 keer genoemd. Voor het woord ‘man’ is dat 4 keer. En dan wordt de man eigenlijk alleen genoemd in relatie met verbetering van de positie van vrouwen. Als ik dan lees waar de coalitie aan wil werken voor ‘vrouwen’ dan is dat vooral in het tegengaan van geweld tegen vrouwen, stimulering van meer vrouwen in de top en de positie van vrouwen in het buitenland. Beetje mager, mag ik dat zeggen?
Wat me ook opvalt is dat veel van de concrete maatregelen waar deze coalitie aan wil werken vooral gericht zijn op ondersteuning van slachtoffers of het bestraffen van daders. Zoals ik het lees is er maar beperkt aandacht voor preventie aan de voorkant bij huiselijk geweld. Femicide is geen probleem van vrouwen maar van de hele maatschappij, en voordat het zover komt is er al heel wat ongewenst gedrag aan vooraf gegaan. En dat begint bij kleine opmerking (micro-agressie) zoals wordt uitgelegd in de piramide van geweld.
Oké, inmiddels sta jij als lezer misschien op het punt om af te haken. Dit is toch geen column die specifiek gaat over ons werkveld? Dan heb ik nieuws voor je, want het is wel een onderwerp dat iedereen raakt. Eén op de vier vrouwen in Nederland krijgt in haar leven minimaal een keer te maken met seksueel grensoverschrijdend gedrag. Ook de vrouwen in ons werkveld. Om dat getal naar beneden te krijgen is een verandering nodig in hoe we als maatschappij met elkaar omgaan, ongeacht je geslacht. Ik raad iedereen aan om zich in ieder geval een keer te verdiepen in de piramide van geweld. Die laat zien dat kleine dingen, zoals jouw opmerkingen of houding uiteindelijk kunnen doorwerken in ernstigere vormen van grensoverschrijdend gedrag van anderen. Ook al vind je van jezelf dat je zo niet bent of doet, als je meelacht met die ene foute grap of wegkijkt draag je bij aan die piramide. Vrouwenrechten zijn dus ook een mannenzaak.
En tenslotte wil ik nog een oproep doen aan de vrouwen (v/x) die deze column lezen: ik schrijf inmiddels alweer 10 jaar voor Bodemnieuws. En ik vind het tijd voor vernieuwing, dus als je interesse hebt om het stokje van mij over te nemen en af en toe een column te schrijven, meld je dan bij mij of de redactie!
i: tbinternet.ohchr.org
ii: aanbod.rutgers.nl
(Bron foto: AT5)
Ingeborg van Oorschot
Reageren op deze column kan hier: LinkedIn
