Een nieuwe techniek om PFAS in de bodem te immobiliseren biedt perspectief voor zwaar vervuilde of moeilijk bereikbare gronden waar klassieke sanering niet haalbaar is. Op zulke terreinen kan vervuilde bodem niet zomaar worden afgegraven, terwijl de hoge PFAS-concentraties wel een blijvend risico vormen voor verdere verspreiding, onder meer richting grondwater. (Bouw & Wonen, 31 maart)
Lees meer: bouwenwonen.nl
De verhoren van de Parlementaire enquêtecommissie over het gevoerde coronabeleid zijn begonnen. Er zijn veel vragen. Waren we er wel goed op voorbereid? Waren de lockdowns wel effectief? Hoezo konden de Carnavalsfeesten gewoon doorgaan terwijl de eerste besmettingshaarden Nederland al hadden bereikt, met alle ellende die erna volgde? En waarom bleef het RIVM beweren dat mondkapjes weinig effectief waren? Speelde het gebrek eraan hierbij een doorslaggevende rol? Ongetwijfeld zal duidelijk worden dat er het nodige is fout gegaan en dat het Rijk de situatie ernstig heeft onderschat.
Maar het valt niet mee beleid te maken als je veel niet weet over hoe het virus zich gedraagt, de besmettingsroutes en de mortaliteit. Dat heb ik tijdens mijn werk zo’n 15 jaar geleden ook ervaren, toen Chemours werd afgesplitst van Dupont en beide bedrijven een nieuwe milieuvergunning moesten aanvragen bij de DCMR, toen mijn werkgever. (Anton Roeloffzen, 1 juni)
123
